MURA KAG POSPORO!

Note: pasensya na kaayo sa bisaya nga mulalum-mubabaw og pinakalit. Haha. I am trying to make this as conversational as it can be. Kanang mura lang gud og nagchika-chika sa katapad. Haha! Anyways, pasensya po sa mga hindi nakakaintindi ng bisaya. Ibang posts nalang basahin niyo. Haha!)

MURA KAG POSPORO

 

MURA KAG POSPORO

Usa ka buntag niana, sa kailaluman sa adlaw nga mangitngit, adunay kalit na syagit..

“Agaaaay! Naipit koooooooooooo!! Pakingsheeeeeeet !! Tabaaaangggg…” , singgit ni Porio, usa ka posporo.

Nagubot og pinalive ang 39 ka ubang posporo sa nadunggan nilang syagit og dali-dali dayon silang na-conscious sa ilang front, back, left ,right sides, north, east, west, og south points ( naks! Required jud ang daghang  directions??? Hahaha)

“Bantayi inyong mga katapad mga kaigsoonang posporo! Bantay-bantay kamo basi naa na kamoy nadat-ugan!”  ingon ang usa ka guwang nga stick sa posporo.

Nag-eksena dayon ang usa ka insecure nga tabaching nga posporo ,

“ Sigehhhhhh !!! Ako napod !? Ako napod inyong pasanginlan kay taba ko nga stick!? Porke taba, ako na dayon ang nakadat-og?  Kay ngano man diay og taba?? Dili lami? Dili lami? Dili lami !? “

Og kalit niundang ang kasamok. Nagdungan pag-ingon ang tanang mga posporo: “weeeeh???”

Nisyagit pag usab..

“ Tabaaaaang!! Di nako kaginhawa..!!!” Nagubot napog balik ang mga posporo og sa dihang naay misinggit,

“Oy boss, tiguwang-lagomon-og-stick !! Si Porio, imo man diayng nadat-ugan!!”

Nakaambak og diha-diha ang guwang nga posporo,

“AW!! Unsa ba gud diay! Pasensya najud kaayo wa ko kabantay. Kini laging tigulang nata, hinay na atong pandungog og panan-aw..”

Dali dayon misibog si Porio sa luag nga kahimtang og mitubag.

“Estoryahe nimo Wang oy! Mura pod kag naay eyes og ears.. Stick ra baya ta.. remember.. “

“Hoy Porio, ayaw kog istoryaheg  pina-inga-ana ha! Wa kay puangod! Utro pod baya ka, ingon-ingon pa kag “di na ko kaginhawa” !! Kay ngano, naa kay lungs?? Ay pod kaayo ifeel oy.. Mao nay kapait ninyong mga batan-on karon.. hawud kaayo mo sa inyong pamati..” , ang balos sa guwang na posporo.

Og sa dihang, adunay nadunggan na kaluskos ang mga posporo. Nanghilom ang tanan. Sa ilang kahilom, migawas ang kahayag.

ADUNAY NAG-ABRI SA BOX !!!

Nataranta ang mga posporo og isig iyahay silag dasok sa kangitngit sa tumoy sa kahon. Nangahadlok sila sa gina-assume nila nga mahitabo.

Taod-taod, adunay fingers nga misulod sa kahon.

“ Mga kaigsoonan, ania napod atong kalaban ! Si Fingers!! Hapa jud mog taman! Tago og taman, kay murag gi-scan napod niya ang area! 1,2,3 .. HAPAAAA!!”

 Og perteng hapa-hapa sa mga posporo. Nahadluk sila og naguol kay basi isa napod sa ilaha ang kwaon ni Fingers. Wala masipyat ang mga posporo, usa sa ilaa, si Tin ( sexy “thin” stick) ang nahikapan og sa wala madugay, gikuha siya ni Fingers. 

( O.M.G !!! )

Mitabon pag-usab ang kangitngit sama sa pagtabon sa kaguol sa mga posporo.

Miistoryag kalit ang usa kanila,

“Mga kaigsoonan, nagkagamay nalang kita niining atong balay..”

“Koreksyon, dili ni sya balay. Kahon ni sya, doy.”

“Ah, okay fine. Kahon .. Niadtong unang panahon ( abi sa mga posporo nga hasta na nilang dugaya sa kalibutan, in fact, tulo ka adlaw palang gani ilang pagpuyo sukad sa processing unit sa factory) , daghan man kita. Except lang sukad nga niabot na si Fingers ! Isa-isa niyang gikuha ang atong mga minahal sa kinabuhi. WALA BA KAMO MATINGALA NGANONG WALA NA SILA GIBALIK NIINING KAHON?”

Silence. Brayt man sila nga mga posporo, pero wa lang jud sila katubag. Liban nalang siguro kang Rizal? Nga cover sa mismong kahon... ( acheche?! hahaha)

Sa huna-huna sa mga posporo ( og kon naa man galing), dako ang ilaang katingala, kalibog og mga pangutana kung unsa jud kaha ang pulos nila sa kalibutan.

Gusto kag sampol sa mga questions? Hala dara:

1.   Ngano kaha nga kon kwaon mi, dili naman mi mabalik o ibalik?

2.  Unsa kahay koneksyon sa among nawung sa among purpose?

3.  By the way, unsa diay among purpose?

Wala jud tawon kabalo ang mga posporo sa mga tubag niini. Ikaw, katubag kaha ka?

Sige daw.

Kung ikaw mag-gamit og posporo unya ikiskis nimo sa kilid, dayon musiga na kini og maupos, ginabalik ba diay nimo sa iyang sudlanan? Diba dili? Ang habit sa tao, diritso labay ang naupos nga posporo sa kilid og itsa nalang bisag asa.  Ang nawung sa posporo, adunay itom nga ulo sa iyang stick. Kining itom nga ulo ang imong ikiskis sa papel kay kabalo man ka na kani ang musiga, og dili ang maong stick nga ang purpose ra kay para gunitanan. In short, kabalo ka nga ang purpose sa posporo kay ang PAGHATAG OG KAHAYAG .. sa kandila, sa papel, sa katol, sa sugnod.. sa daghang buntag, makabuhat kinig KAHAYAG.

Okay, go back to the scene.

For the past one hundred sixty-eight hours ( char. 7 days bitaw oy, in short. Or kung gusto kag shorter, 1week.), daghan na kaayong mga posporo ang gipang kidnap ni Fingers. As expected, wala jud ni isa sa ila ang nahibalik sa maong kahon. Ang mga nahibilin, which is according to the last data of the National Posporosity Statistics ( atik lang. hahaha)  for the past one hour, mikabat nalang sa 7 ka posporo ang ginsakupan sa kahon ni Rizal.

Oh myyyyy……..

******

Niabot napod ang kagabin-on. Kay gamay nalang man silang nahibilin, bored kaayo sila. Apan, diha sa kaboring nakahuna-huna silang magreflect…

Pero wala nadayun. @_@

Sumala sa kasabutan, ang mga posporo, dili emotero.  Kay ang gimando sa kasulatan ni Rizal nga tag-iya sa kahong balay nila, nature kuno sa mga posporo ang pagka party people. ( “people” ?????? ah, basta, whatever!)

So… nagparty party sila! ^__^

PARTY PARTY!! PARTY!! PARTY!! :D :D :D

Chugs !chugs-chugs-chugs!.. tiw, tiw.. tiw.. 

Pero nahunong og kalit kay ang kangitngit gikaon sa kahayag..

( unsa kaya’y lasa sa kangitngit noh? CHAR! Haha)

ADUNAY NAG-ABRI SA BOX !!! 

Taod-taod, adunay fingers nga misulod sa kahon.

“ Mga kaigsoonan, ania napod atong kalaban ! Si Fingers!! …koan, kanang.. unsa gani toy next lines gani??”, warning sa usa.

“hastang tangaa jud nimo oy! Ako nalang command bih! Mga kaigsoonan, ania napod atong kalaban! Si Fingers!! Hapa jud mog taman! Tago og taman, kay murag gi-scan napod niya ang area! 1,2,3 .. HAPAAA!!” , misyagit si Porio.

Naunsa ba gud kining si Porio nga nabusy man sigeg syagit,  sya man gani mismo wa mihapa. Unfortunately, sya ang nakuha ni Fingers.

Oh meeeeeeennn… tsk.tsk.tsk...

*******************

“Nay, nay, dala na jukins ang posperech oh.. dara oh…” , ingon sa usa ka bata.

“ Iduhol diri nak! Giatay man ka oy. Mao ganing ikaw ang akong gisugo kay di ko gusto munaog sa hagdanan, nabuang na! Panaugon man nuon ta nimo. Sang klaseng kinabuhia ni! Maypag wooaaaah… “ , mitubag iyang nanay.

“ay ooy!! Si Mudra jud oy. Nagskemper pa ko sa akong buhok. Oh sya, sya. Shudi na jukaw ka-suko. Musaka na lagi jukins. Wait a minute..la la la la..”

Pagsaka sa anak...

“Ay nak, ayaw nalang diay. Naa man diay posporo pod dinhi..”

Gikuha sa inahan ang usa ka kahon sa posporo. Karon, dili Rizal ang tatak kundi Bonifacio. From the box, nagkuha og usa ka stick sa posporo ang inahan unya gikiskis niya kini.

UH MAY GAD! MISIGA!!! USA KA DAKUNG SIGA! SIGA KAAYO ! SIGAA JUD LAGI !!!

Nisiga.. dili ang posporo, kundi ang mata sa bata.

Oh tama, siga kaayo ang mata sa bata pagkakita niya nga sunugon unta sa iyang inahan ang picture sa iyang papa ( ipanghaling ragud oy, over pod kaayo makareact). >.<

Og kay wa man misiga ang posporo pagkiskis, ah! Way pulos! Mikuha pa usab siyag laing posporo.  This time..

Misiga na gayud. Ang posporo. Adunay kahayag nga nakita sa posporo… Kahayag.

Spell kahayag? K.. A…H…A…Y..A.. G… yes, Kahayag gikan sa posporo. Wa ka masipyat og basa, bai.

Kining tanan.. kining tanan…

Spell tanan? T…A…N..A..N.. yes, kining tanan, nasaksihan ni Porio. Og kay nakahaling naman, wa na magamit si Porio.

So, maunsa nalang si Porio?

 Kung wa siya masilaban, asa kaha ang padulngan niya?

********

“Maderdir, ibalik nalang nako ning posporo sa iyang sudlanan oy. Sayang man.. “

Tama. Kay wa man mapusli si  Porio, gibalik nalang siya sa sudlanan. Syempre, krisis karon, maski usa ka stick sa posporo, daginuton jud!

Sa sulod sa kahon…

Naghinilakay ang mga  mga nabilin.. Sa dihang…

“Hey guys! Watz da problem, yo?? I’m back! Stayin’ alive.. rock ooonnn!!! “

Nanglingi ang tanan. Tanga kaayo silag mga nawung, dili makatuo.

Og kay wa man silay angay magduha-duha, dali dayun silang mituo nga si Porio jud ang ilang nakita! Buhi sa Porio! Buhi sya! Rock 'n roll !!!!!

Perteng nilang ambak-ambak og feel kaayo nila ang moment magkiat-kiat kay luag naman kuno ang kahon.

Og miistorya og kalit sa Porio:

“ Mic test, mic test. Check, check. ehem, ehem.. To our beloved friends, loved ones, dear posporos, our national hero, Rizal, families, sponsors, ancestors, predecessors, successors, adjudicators, prosecutors..”

“ Punyeta! Taasa pog intro oy ! Punto dayun !! “

“NAA NAKOY TUBAG SA ATONG MGA PANGUTANA.”

( dan..dan..dan..ddddaaaaaaaaaaaannnn......)

“ As in Porio?? :D Nag- net ka? Gi-google nimo? Wa man ka nagtell!! Wifi diay ning balaya ni??”

“Shut up. Wa koy giingon nga nagresearch ko! Tang-ina. @_@ Ang tubag sa atong mga pangutana, ako mismong nasaksihan. Wa nako ni giresearch, wa pod nako ni giinquire. Nasaksihan lang jud ni og kusa.”

Nitando ang mga posporo og seryosong naminaw.....

( IKAW NGA NAGBASA!! Nganong naminaw man ka?!! Posporo ba diay ka??? . . .  . . . . . . . Joke. Hahaha)

Dyutayng kahilum mga kaigzzzzoonan. -_____-

Mipadayon og istorya si Porio:

" Hold on, my dear friends. For the period of enlightenment has come. For over many centuries, our minds are wandering about our life's purpose. Chong koy la.. Chididi.. Chididi tong tong na.. Abuchik.. buchii...."

" Ah samuka ana oy! Ay ragud sagulig kabuang Porio ! Naa pakay period of entanggolment entanggolment diha!! ", reklamo sa usa ka posporo.

" AHW! SORRY gud oy. Ginapakatawa ra tamo ba. Seryoso kaayo mog dagway. And excuse me, for the record, dili to sya "entanggolment", enlightenment diay to sya noh?!" tubag ni Porio.

" Okay. Tama na. Everyone please come to order. Porio, overrule. "

Og mipadayon si Porio. Aduna siya'y gikuha nga papel, og nahisulat dinhi ang usa ka tula nga sya mismo nagcompose. Naa diri tana niyang reflections, nga si Rizal pa mismo nagtranslate into 23 languages.. Pero ang original piece nahisulat sa English.. Iya kining gibasa og kusog:

"OUT OF THE BOX"

by Porio Prosperity Prospectus Prosecute

The problem of you is that you keep searching for what's lacking

You do not appreciate what you are having

You always let ignorance conquer the possibilities

And question your image with full insecurities.

When there's something that you can't even understand

You withdraw from asking and you never take a stand

To question is your habit but you don't strive to find the answer

You let things as they are, and never settle for what's better.

Wondering why you are born that way

You don't even take the time to appreciate yourself today

You hardly complain of your looks and inequalities

And find it easy to disregard discovering your abilities.

Like a matchstick, you do not know your purpose

Like a matchstick, you do not understand your shape

But think of the world outside you

And the brightest light you make.

Like a matchstick you are less of knowledge

But the challenge for you is to think

You have to discover yourself that you are better

That you can light the world in a blink.

Without knowing, you make things magnificently ignite

So there's no use of believing that you are out of the light

Your shape, your purpose , it coincides

THINK OUT OF THE BOX, you've got the LIGHT that hides!

ATOMIC LOVE

 Nung nakaraang linggo, habang nililinis ko ang bookshelf sa kwarto, nakita ko ang draft  ng poem na ito na nakaipit sa luma kong Chemistry book. Binasa ko; ako'y natawa at ako'y naenjoy sa pagbabasa. Ang sabi ko sa sarili ko, inspired yata ang nagsulat nito. Baka magchechemistry?? Nag-criticize pa ako, sinuri ko pa lalo sabay sabing "ang pangit ng penmanship niya, pagod yata". Ngunit sa huli ay talagang nagandahan ako sa poem. And later did I found out,
AKO PALA ANG SUMULAT. @_@

yuuuuuuuuuuuuuccccckkkk! HAHAHAHAHA.
May pa "atomic" at "love" pang nalalaman! **acheche**
Doon ko pa naalala na sinulat ko pala ang poem na ito halos TATLONG TAON na ang nakakaraan. Terjer ( 3rd year) hayskul pa pala ako neto! Juice me you! @_@

Anyways, wala naman yan sa kung matagal na o bago pa. XD
Gusto ko lang ipublish. Siguro naman kahit sa isang anggulo lang, inspiring din sya. ^__^

Love is the atom that bonds with the other

Molecule is the atom of love that makes up the matter

Element is the uniqueness of molecule united by love

Love that is unconditional, shown from the Highness, up above.

An atom of love is indivisible,

It knows when to adjust, it is very  flexible

An atom of love is indestructible

It doesn’t fade swiftly, it never looks like a bubble.

If you are an electron, a man of negative side

When you spin around the atom, your face you always hide

If you are a proton, a man of positive side

Everytime you are to turn, in its happiness strand you ride.

Sharing and forgiving is the nucleus of the atomic love

It is neutral, it is the center, it is always fair

Obviously it’s not positive, clearly it’s not negative

But this atom when you take, is so effective

Even the anger of nuclear fission cannot divide this lovely particle

Even the hatred of nuclear bombardment cannot separate love into cubicle

Even the distance of this kind of atom cannot hinder its happy cycle

Inspite of the  acidity of life, they can still make miracle.

Yet this atom of love do unite, they also react to each other

Though evil chemical around try to diffuse them together

In any kind of changes, physical or chemical, they will never be withered

Still the atomic number and size of their love, is consistent forever.

All things are made up of atom

And so you and me are made up of love

This atomic love is not like a dangerous bomb

But it does explode into peace, the kind of thing you wish to have

Whosoever reads my work, full of scientific terms

On how I define love, you  may say I’m going crazy

But while I’m writing this poem, to tell you honestly,

I’m studying everyone’s hatest subject, my favorite chemistry. : ) 

ONCE UPON A TIME: BAGO MAG-TIME

Note:  Para po ito sa mga estudyanteng katulad ko na minsan sa buhay ay nakaranas na ring pumasok sa klase hindi upang makinig at matuto kundi para magpalipas lamang ng oras ( kaysa naman umabsent). Sa ganyang intensyon, marahil isa sa mga sitwasyon sa ibaba ay nasubukan niyo na rin. Ngunit sigurado ako, iisa lang din ang napala natin: nalugi tayo sa mga hiyas na kaalaman na pinalampas mismo ng ating sarili !

30 minutes before mag-time,

Mix-mix ang ginagawa like prime na prime

May routines na parang loner lang ang drama

Sabay kalokohan with mga kakosa

For example, gawa ka ng doodle art

Or you imagine nalang ika’y nagdadart

30 minutes before the time nagvavandal in your chair

Kahit punishable by dismissal, the hell you care!

Still it feels na ika’y bored na bored

Pakishout out naman “sana uwian na lord!”

If hindi na maka-wait, chitchat muna with cute seatmate

Share-share with your interests, yun pala makikipagdate

Kung hindi pa you satisfied, look ka nalang around

Kunin mo your Ipod, saka pahinaan ang sound

Sabay critic sa outfit ng classmate mong great pretender

Na pinapasok ng guard de  uniporme like of bartender

Dahil ‘di mo na ma-dare ang  pagiging forever alone

Kahit bawal sa klase,  io-on mo ang phone

Text-text with your close friend na nasa next row

Asking anong color combination ang  ginamit nya for eyeshadow

Lumipas ang hinihingal na oras, 30 minutes before the time

You are gone na from your assigned seatplan

Magchichismims sa showbiz issues ng kasalukuyan

Will tell who’s your crush sa room, saka sabay tititigan

Frequently asked question, nakawatch ka ng PBB?

Oral recitation ni ma’am, bigla kang mapipipi

Class lesson ngayon pero ang tapik ay dota

Find your partner ang peg, didiskarte ang partida

30 minutes before the time, siningit ang hallucinations

Magdedaydream kay crush, ang wagas na inspiration

If may extra load you, magmomobile internet

Touch pad, iphone, labas lahat ng gadget!

Iisipin mo na how’s your facebook notifications

Ichi-change ng friend mo ang tapik, mga bading daw ang one direction

Maya-maya may magpapafollow sa twitter

You will write your email add sabay kagat sa snickers

Eh kasi naman you are done eating na

Ang next destination, sa c.r. ang punta

Gagamitin ang char-char na sign language na mali naman

Gets pa rin ng parts mo kaya sabay kayong nagsilabasan

In the mean time, ang seatmate mong weirdo

Found a friend sa liwanag, naaliw sa shadow

Si prof na todo explain, bulky charts ay hinilera sa pisara

Itong seatmate mo naman, nagshadow art ala el gamma penumbra

When you saw your reflections sa salamin ng bintana

Congrats! Good for you, nareaize mong ikaw pala’y swabeng bata

                So you exposed your DSLR at nagtake ng vanity pics

Assuming na kahit sa piktyur mo lang may mainlab na chiks

30 minutes before the time, you’re like OFW na kaytagal nakabalik

Kung maka restroom ay wagas, kahit reasons mo ay fake

Go back to reality, kamusta ang online games?

Ang powers, ang characers, ang magic, ang flames?

‘Di pa you nakontento, nagshare ka pa ng knowledge

Pornsites na peborit ever since your tender age

Hininga ay amoy the bar, nalalanghap ng ‘yong kausap

Inosenteng ballpen imagined like legs, kinagat ng walang kahirap-hirap

Aba, it’s not just your bibig ang napakalikot

Tinker tinker with the beat of your fingers, ulong paikot-ikot

Daig mo pa ang volume ng lapel ni ma’am

Hampas ng palm mo on the table, feel na feel mong magdrum!

Si ma’am the best, walang bukas kung maglecture

Ang nakaupo sa front row, pasipsip para secure

Ang anticipation niya’y you are listening, ikaw pala’y tulala lang

And less than a minute, wow tulog na si manang!

Finally time na, suddenly nag-announce si teacher

Bukas you will have a long quiz na pagkaover-over

About the leksyon na natackle 30 minutes before the time

And bigla mong narealize para kang na-wansapanataym! :P

THE SYMPTOMS

Fear not the symptoms, fear more its cause

A dark shadow is more fierce than a body that's loss

Once darkness removes the sight of blindness itself

And wisdom will be locked forever in the shelf.

Worry more not in the absence of food abundance

But in the presence of gold that makes poor of the richness

For whatever is the exit shall bear the same cost of the entrance

What was one a waste will never happen to be worthless

It's one thing of ambiguity if you have nothing to do

Yet it's another complexion if you will do nothing

One day a square will employ in a circle of companies

Then a man's knowledge and time will be clothed in small office

Oh space! You are now too valuable to people

An inch of you to a household is already a temple

Beware because homes will no more have houses

Never you can find one, it's all filled with emptiness

People forced to convenient will be marching to the past

Trees will give birth to buildings, building that will not last

As power plants demolish the greenfields, little live eradicate

It's a man 's consent alone, that's why the Earth cannot appreciate.

Fear not the symptoms, fear more its cause

Hunger will feed you and make you carry the cross

The only job available is serving your very ego

By seizing a flower's space, you'll be a victim of your own fiasco.

What suffer a man is experiencing

What pain the world is giving

Are not the real problems you are facing 

But are just starting symptoms of the ending

Hunger, homelessness, unemployment , nature devastation

And the rest that brings you to the world's destruction

Foolish rational beings! Poisoned ignorants of the potion

The culprit is in the society, the real evil is oppression.

THE POOREST OF THE POOR

The poorest of the poor are not the ones without a house,

But the ones who have not yet found their home

For it is better to live a life of a mouse

Than to own the world's wealth but lost to where you belong.

The poorest of the poor are not the ones who have  no land

But the ones who walk in solitude across the beaches and sand

For it is useless to embrace a very vast territory

If you can see just  yourself as your only memory.

The poorest of the poor are not those who are out of school

But the ones in high institutions yet think so low like a fool

For it is worthless to pretend high as if you know everything

And then once you work, it's like you have learned nothing.

The poorest of the poor are not those with no money

But those who are ignorant how to be happy without the peny

For it is priceless to give and share the blessings for free

Real happiness is infinite, it doesn't have currency.

The poorest of the poor are not those with physical incapabilities

But those who are physically complete but don't use their abilities

For it is more admirable that you are functioning behind what's lacking

Than to be complete and normal but is not at all serving.

The poorest of the poor are not the ones without occupation

But those who waste opportunity because of high expectation

Perhaps it is better to be neglected because you tried

Than to choose like a superior to beyond what is implied.

The poorest of the poor are not those with undesirable faces

But the pretenders to be beautiful in all circumstances

For it is better to stay undesirable yet harms no one

Than to look so beautiful but always hurt someone.

The poorest of the poor are not those who are in prison

But those who are jailed because of no justly reason

For it is more fair to be a sinner yet still live so free

Than to repent for the things you haven't done  and pay the fee.

The poorest of the  poor are not those who know less in this world

But those who know less about eternity

For it is more heavenly to live not so worldly

Knowledge is only humane, it is wisdom that is holy.

The poorest of the poor are not the ones who aren't rich

But those who do not have God in their lives

The poorest of the poor are not tho ones who doesn't have

But those who doesn't know how to truly love.